آسانسورهای کششی با سیستم موتور گیربکس

آسانسورهای کششی ( کابلی) به آسانسورهایی گفته می شود که حرکت آن بر اثر اصطکاک بین سیم بکسل و شیار فلکه کشش به هنگام چرخش موتور (سیستم محرکه) به وجود می آید. فلکه های مذکور به دو صورت به سیستم محرکه متصل می شوند گیربکس و بدون گیربکس(گیرلس). این سیستم آسانسور( کششی) پر کاربرد ترین نوع آن می باشد که قابلیت نصب در سازه های بلند را نیز دارد.

آسانسورهای دارای سیستم گیربکس بانسبت تبدیل مشخصی که ازسوی کارخانه سازنده معین می گردد،دورموتورراکاهش داده وآسانسورراباسرعت موردنظربه حرکت در می آورد.

طور کلی وظیفه گیربکس٬ تبدیل سرعت بالا که توسط موتور به شفت ورودی اعمال شده به سرعت پایین که از شفت خروجی منتقل می شود،میباشد. قبلا از گیربکس با چرخ دنده های ساده استفاده می شد ولی با پیشرفت روش های طراحی و تولید ، چرخ دنده های حلزونی یک استاندارد قابل قبول مورد استفاده در گیربکس آسانسورها شد.

آسانسورهای موتور گیربکس به دوصورت دوسرعته وVVVF ( تک سرعته ) مورداستفاده قرارمیگیرد ، سیستمهای دوسرعته دارای مصرف برق بسیاربالا وشوک درهنگام حرکت وتوقف همچنین استهلاک زیادموتوروسایراجزاء میباشند .درآسانسورهای VVVF بااستفاده از درایو کنترل سرعت آسانسورمصرف برق وشوکهای ناشی ازحرکت نیزبه میزان قابل توجهی کاهش یافته است .

از جمله معایب موتورهای القایی با گیربکس پایین بودن بازده الکتریکی موتور (در حدود هشتاد درصد) و پایین بودن بازده مکانیکی گیربکس (در حدود ۴۵ درصد) است که موجب افزایش هزینه ها و استهلاک سیستم می شود. همچنین موتور گیربکس ها معمولا با محدودیت سرعت تا۱.۶ M/S مواجه هستند